<< πίσω

Η υποστήριξη και η εφαρμογή των πρακτικών ισορροπίας ζωής και εργασίας ποικίλλει σημαντικά σε ολόκληρη την Ευρώπη. Στη Δεύτερη Έρευνα για την  Ευρωπαϊκή Ποιότητα Ζωής  σε όλη την Ευρώπη - Οικογενειακή ζωή και  εργασία  (Second European Quality of Life survey across Europe - Family life and work (2010) (http://www.eurofound.europa.eu/pubdocs/2010/02/en/1/EF1002EN.pdf) οι ερευνητές απέδειξαν ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ  μπορούν να καταταχθούν σε έξι ομάδες χωρών  οι οποίες  παρουσιάζουν διαφορετικές συνθήκες που επηρεάζουν την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής:

Ομάδα 1η : οι Σκανδιναβικές χώρες της Δανίας, Φινλανδίας, Σουηδίας.

Οι χώρες αυτές προσφέρουν τις καλύτερες συνθήκες για την συμφιλίωση επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής.  Έχουν καλά ανεπτυγμένες δημόσιες υπηρεσίες κοινωνικής μέριμνας και φροντίδας, περιορισμένα εμπόδια εισόδου στην αγορά εργασίας και σχετικά ευέλικτες εργασιακές ρυθμίσεις όσον αφορά τις ευκαιρίες για μερική απασχόληση και το ωράριο εργασίας. Οι πολιτικές είναι προσανατολισμένες τόσο προς την κατεύθυνση της ευημερίας των οικογενειών όσο και την υποστήριξη της ισότητας των φύλων.

Ομάδα 2η : οι χώρες της Μπενελούξ - Βέλγιο, Λουξεμβούργο και Κάτω Χώρες - και η Γαλλία.

Οι χώρες αυτές είναι περισσότερο διαφοροποιημένες από τα σκανδιναβικά κράτη. Το Βέλγιο και η Γαλλία έχουν φιλικές προς την οικογένεια πολιτικές που είναι σταθερά προσανατολισμένες προς την κατεύθυνση της ενθάρρυνσης και υποστήριξης της απασχόλησης των μητέρων. Έχουν σχεδόν το ίδιο ισχυρή δημόσια μέριμνα με τις σκανδιναβικές χώρες. Οι Κάτω Χώρες παρέχουν στους εργαζομένους πολύ ευέλικτες εργασιακές ρυθμίσεις και το Λουξεμβούργο χαρακτηρίζεται από σχετικά περιορισμένα εμπόδια εισόδου στην αγορά εργασίας.

Ομάδα 3η : οι αγγλοσαξονικές χώρες - Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Οι δύο αυτές χώρες παρέχουν γενικά τους χειρότερους όρους για τη συμφιλίωση επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, ιδίως από θεσμικής και πολιτισμικής πλευράς. Παρά το γεγονός ότι και οι δύο έχουν ένα κράτος πρόνοιας, το κράτος δεν παρεμβαίνει σε θέματα οικογένειας εκτός αν η οικογένεια ή η αγορά αποτύχει. Ομοίως, οι ανησυχίες σχετικά με θέματα ισότητας των φύλων δεν είναι τόσο έντονες: οι γυναίκες δεν αποθαρρύνονται από την οικονομική δραστηριότητα, αλλά υπάρχει μικρή υποστήριξη για την εναρμόνιση εργασίας με τα οικογενειακά καθήκοντα. Οι ρυθμίσεις για την παροχή δημόσιας κοινωνικής μέριμνας και φροντίδας είναι περιορισμένες και οι διατάξεις για τις άδειες που προσφέρονται στις γυναίκες είναι ελάχιστες. Ωστόσο, οι αγγλοσαξονικές χώρες έχουν ευέλικτες αγορές εργασίας, ιδίως όσον αφορά τους  χαμηλούς φραγμούς για την είσοδο στην αγορά εργασίας.

Ομάδα 4η : οι Γερμανόφωνες χώρες.

Παρά το γεγονός ότι τόσο η Αυστρία όσο και η Γερμανία έχουν εδραιωθεί ως κράτη πρόνοιας οι αρχές που τις διέπουν είναι διαφορετικές από εκείνες των αγγλοσαξονικών χωρών. Για πολύ καιρό οι υποκείμενες για την οικογένεια πολιτικές είχαν  οργανωθεί γύρω από τις παραδοσιακές αντιλήψεις για τους ρόλους των γυναικών, με την πεποίθηση ότι η απασχόληση των γυναικών έχει αρνητικές συνέπειες για την οικογενειακή ευημερία. Οι  μεταρρυθμίσεις για τις πολιτικές σχετικά με την οικογένεια άρχισαν να εφαρμόζονται στην Αυστρία και τη Γερμανία μόλις πρόσφατα, γεγονός που υποδηλώνει μια στροφή προς μεγαλύτερη υποστήριξη ενός μοντέλου νοικοκυριού όπου εργάζονται και οι δύο . Η κοινωνική αποδοχή της απασχόλησης της μητέρας είναι ακόμη σχετικά χαμηλή και στις δύο χώρες και τα εμπόδια για την είσοδο στην αγορά εργασίας είναι πολύ ισχυρότερα στη Γερμανία από ό, τι στις αγγλοσαξονικές χώρες.

Ομάδα 5η : οι χώρες της νότιας Ευρώπης.

Οι χώρες της Νότιας Ευρώπης παρουσιάζουν μεγάλες ασυμβατότητες μεταξύ της οικογενειακής ζωής και απασχόλησης των γυναικών, με λιγότερη υποστήριξη για το συνδυασμό των οικογενειακών καθηκόντων με την έμμισθη απασχόληση. Το δημόσιο σύστημα κοινωνικής μέριμνας και φροντίδας είναι λιγότερο αναπτυγμένο και η παροχή οικονομικής βοήθειας για τις οικογένειες είναι έντονα περιορισμένη. Επιπλέον, οι γυναίκες στην Ελλάδα, την Ιταλία και την Ισπανία έρχονται αντιμέτωπες με σημαντικά εμπόδια εισόδου στην αγορά εργασίας. Οι ρυθμίσεις για τα εργασιακά θέματα είναι σχετικά άκαμπτες, ειδικά στην Ελλάδα, την Ιταλία και την Πορτογαλία. Επίσης, οι γυναίκες αντιμετωπίζονται ως νοικοκυρές που έχουν την κύρια ευθύνη για τη φροντίδα των παιδιών, ενώ οι άνδρες θεωρούνται ως υπεύθυνοι για να κερδίζουν το «ψωμί» της οικογένειας, έτσι ώστε η κοινωνική αποδοχή της απασχόλησης των γυναικών είναι σχετικά μικρή.

Ομάδα 6η : οι πρώην σοσιαλιστικές χώρες.

Ενώ η σοσιαλιστική περίοδος παρείχε πολλές πολιτικές πρόνοιας για τη στήριξη της απασχόλησης των μητέρων, η πολιτική αλλαγή έχει συχνά ως αποτέλεσμα σοβαρές περικοπές των δαπανών για δημόσιες υπηρεσίες φροντίδας και οικογενειακά επιδόματα. Με εξαίρεση την Ανατολική Γερμανία, η μετα-σοσιαλιστικές χώρες έχουν γενικά τις φτωχότερες δημόσιες διατάξεις για κοινωνική μέριμνα και φροντίδα στην Ευρώπη και οι ρυθμίσεις για τα εργασιακά θέματα είναι πιο άκαμπτες από ό, τι αλλού. Επιπλέον, οι στάσεις  απέναντι στην απασχόληση των γυναικών μεταβάλλονται: από τη μία πλευρά, υπάρχουν αρνητικές στάσεις έναντι της απασχόλησης των γυναικών με μικρά παιδιά, αλλά από την άλλη πλευρά οι γυναίκες με μεγάλα παιδιά αναμένεται να εργαστούν και να συνεισφέρουν στον προϋπολογισμό των νοικοκυριών.

<< πίσω